زندگی ساده پوریا

روز سوم از مریضی بعد از دیدن فیلم "وکیل مدافع شیطان" سراغ فیلمی از سینمای کره جنوبی رفتم به نام "ساکت شده" خیلی درمورد این فیلم شنیده بودم و از آنجایی که عاشق سینمای شرق آسیا شده ام تمایلم به دیدن فیلم بیشتر بود.

فیلم "Silenced" (ساکت شده) به کارگردانی و نویسندگی "هوانگ دونگ هیوک" هست که بر اساس کتابی به نام "The Crucible" به نویسندگی "گنگ جی یونگ" است که روایت یک حادثه واقعی در سال 2005 در یک مدرسه کودکان ناشنواست.

داستان فیلم درمورد معلمی ست که به تازگی از سئول برای آموزش هنر به مدرسه کودکان ناشنوا در شهر موجین میرود ...

کودکان موجوداتی ضعیف هستند، آنها در برابر رفتاری که با آنها میشود هیچ کاری نمیتوانند بکنند، آنقدر شکننده هستند گاهی دردی که می کشند را در خود میریزند و آثارش را سالیان بزرگسالی از خود بروز میدهند. چه اتفاقات وحشتناکی که برای کودکان در همین کشور افتاد و بر روی آنها سرپوش گذاشته شد و والدین برای اینکه آبروی خود را حفظ کنند سازش کردند و یا از شکایت صرف نظر کردند در حالی که قسمتی از تمامی اتفاق ها متوجه والدینی ست که از کنار این مسائل خیلی راحت رد میشوند.

داستان فیلم هم از همین جاها با همین اشکال شروع میشود، معلمی جوان که خود مشکلات فراوانی دارد و یک فرزند کوچک 6 ساله دارد به یک شهر دور و ناشناسی میرود. اینهو که شخصیتی ساکت دارد به سر کلاس هایش میرود، ولی چیزی متفاوت در بین دانش آموزان میبیند، در نگاهشان چیزیست که نمی تواند درک کند. او سعی میکند با دانش آموزان ارتباط برقرار کند ولی چیزی عایدش نمی شود. چرا؟ چون بچه ها وقتی از کسی که توقع ندارند ضربه میخورند دیگر سخت میتوانند به کسی اعتماد کنند آنها همانگونه که دنیایشان زیباست وقتی روحشان آسیب میبند دنیایشان به راحتی سیاه میشود، به طوری که سیاهیش سخت تر از بزرگسالی ست و تمام این ماجرا وقتی جدی تر میشود که معلمی در دفتر کودکی را کتک میزند...

دیگر بیشتر نمیخواهم درمورد داستان حرفی بزنم، چرا که همانند داستان هایی که سراسر دنیا رخ میدهد، کودکان ساکتند و این قفل سکوت وقتی باز میشوند که شخصی معتمد را پیدا میکنند و آنها "اینهو" را پیدا میکنند که برایشان میجنگد چرا که او کودکان را همانند بچه ی خود میبیند، در حالی که بچه او پدری دارند اما آنها نه پدر و مادری سالم دارند و نه جسمی سالم که از آنها دفاع کند.

اما آیا میتوان همه جا عدالت جست؟

نه ... عدالت وهمی ست که ما داریم، مخصوصا وقتی کار به کودکان میرسد، کودکانی که نمیتوانند به خوبی از خود دفاع کنند و مسئولیتشان بر دوش دیگران است، والدینی که نادانند و یا توانایی تعقل ندارند و یا بزرگ تری که به فکر خود هستند و ضربه هایی که به آنها وارد شده است به راحتی فراموش می شوند و در حالی که این ضربه ها چون ماری سیاه در روح سفید این کودکان همیشه خفته است و نفس می کشد تا به کی ؟ تا وقتی زنده اند ... حال عدالت که آمده است ما را نجات دهد نمکی بر روی زخم هایمان می شود، زخمی که باعث میشود هیچ وقت فراموش نکنیم که چگونه حقمان به واسطه همین عدالت پایمال شد و چه زجه ها و رنج ها شنیده نشد.

گرچه در سالی که این فیلم ساخته شده تغییراتی در قانون کره جنوبی اعمال شد ولی آیا جنگ برای عدالت فقط در کره جنوبی ست و یا این اتفاق ها مخصوص یک کشور است؟ سالانه هزاران مورد در کشور های مختلف از این نوع بوجود می آید که وقتی از طریق نهاد ها برای برقراری عدالت پیگیری میشود به در ها بسته میخورد و مجازات ها چیزی بیشتر شبیه نمک پاشیدن به زخم است تا اینکه متهمان به مجازات کارهای خود برسند.

فیلم "ساکت شده" یک روایت از درد ها و رنج های کودکانی ست که از آنها سو استفاده میشوند، شاید روایت در کشور کره جنوبی باشد اما برای تمامی کشور ها صادق است و در همه کشور ها کودکانی هستند که شخصی از در وارد شود و بتوانند به او اعتماد کنند و راز خود را به او بگویند تا او برایشان بجنگد...