زندگی ساده پوریا

خیلی از فیلم ها را گرفته ام اما اصلا حوصله نگاه کردن را ندارم. این روزها آنقدر زندگی ام آشفته شده است که دیگر نمیتوانم هیچ کاری کنم. گونه ای فلج شده ام میدانم که میتوانم مطالعه کنم، میدانم که میتوانم فیلم تماشا کنم اما حوصله هیچ کار را ندارم. دیروز بود که بعد از مدتها تصمیم گرفتم فیلمی کلاسیک را تماشا کنم. 

فیلم "It's a wonderful life" به کارگردانی "فرانک کاپرا" ست که بر اساس کتابی به نام" بزرگترین هدیه" اثر " فیلیپ ون دورن استرن" است. این فیلم در سال 1946 اکران شد که در جشنواره اسکار آن سال نامزد:

1. بهترین فیلم
2. بهترین کارگردانی
3. بهترین بازیگر مرد
4. بهترین تدوین
5. بهترین صداگذاری
6. Technical achivment award

که فقط در آخرین مورد توانست موفقیت کسب کند.

داستان فیلم درمورد جوانیست که رویایی گشت و گذار و سفر در دنیا را دارد اما با مرگ پدرش همه چیز تغییر میکند.

شاید اگر این فیلم را قبل از این ماه نگاه میکردم همه چیز تغییر میکرد، شاید اینقدر که این فیلم را امروز درک کرده ام هیچ وقت درک نمیکردم. جرج همیشه در سرش رویاهای بزرگ را در سرش میپرورد و همیشه بلند پروازی و شوخ طبعی او را بر سر زبان ها انداخته است. نمیدانم چرا ولی خیلی نسبت به جرج همزاد پنداری میکردم. دوست داشتم تمام لحظات فیلم را بارها ببینم و بگویم ببین من هم اینگونه بوده ام اما حال تنها چیزی که میبینم رویاهای از دست رفته ام است. مشکلاتی که بر سرم ریخته است. جرج بسیار سخت کوش است و در کنار سخت کوشی بسیار سخاوتمند است و سعی میکند به همه تا حد توانش کمک کند.
او در رقابت با کسی جز خودش نیست. او برای اینکه به مردم شهرش کمک کند و مردم را از چنگ آقای "پاتر" که پیرمردی حریص است و دست از حریص بودنش برنمیدارد. جرج تنها برای نشاندن لبخند بر لب مردم واعضای خانواده هر کار میکند. اما همیشه این مهربانی و سخاوت است که برای همه مردم مهم است.

ما حق نداریم ناامید شویم، اگر مهربان بودیم و سخاوتمند هیچ وقت نباید ناامید بود چرا که خداوند همیشه دری را برای ما باز میکند. این امید است که ما را زنده نگه میدارد بدون امید، انسان چون بدنی بدون روح است و این امید است که باید انسان تا آخرین لحظه در قلبش نگه دارد. شاید در اوج ناامیدی تصور میکردیم که زندگی ما فقط به خود ما مربوط است اما باید گفت که زندگی ما به زندگی های بی شماری مربوط است نمیتوان از آنها خود را جدا کرد. اگر کمک یکی از ما در این دنیا از بین برود شاید زندگی هزاران نفر عوض شود. به قولی میتوان گفت اثر انگشت ما بر روی بسیاری از زندگی ها میتوان دید.

فیلم به ما میگوید که شاید ما به آرزوهایی که داریم نرسیم اما اگر با مهربانی و سخاوت زندگی کنیم میتوانیم ببینیم که چقدر میتواند زندگی زیباتر باشد. همسری که در تمامی مشکلات با تو در کنارت است و تو را با هیچ چیز عوض نمیکند. بچه هایی که به تو احترام میگذارند و هزاران نفری که آماده اند تا به تو کمک کنند و از تو بعنوان بهترین مردم زندگیشان یاد میکنند که در ناامیدی دستشان را گرفتی حتی اگر به تو بدی کردند.

دیدن این فیلم را به همه پیشنهاد میکنم...